راجر ایبرت در مقاله‌ای بلند بر فهرست‌ها ی انتخابی مجلات معتبر در دوره‌های مختلف تقریبا تاخته و دلایل انتخاب‌ها را تجریه وتحلیل کرده است و یک جورهایی وتلویحا اعلام کرده که چندان به این سیاهه‌ها اعتقادی ندارد و شخصا نخستین بار در سال ۱۹۷۲ برای موسسه فیلم بریتانیا دست به چنین انتخاب‌هایی زده است وسنت را ادامه داده،. راجر ایبرت فهرستی که در سال ۲۰۰۲ به عنوان بر‌ترین فیلمهای تمام دوران انتخاب کرده بازهم تایید می‌کند اما او در ادامه می‌افزاید که ظرف ده سال گذشته فیلمهای خوبی ساخته شده که نمی‌توان از آن‌ها به آسانی گذشت و ان‌ها رقبای قدری برای قرار گرفتن در فهرست بهترین فیلمهای تمام دوران هستند:

 

 


فهرست بهترین فیلمهای تمام دوران به انتخاب راجر ایبرت در سال ۲۰۰۲:
آگیره خشم خدایان (هرتسوگ)
اکنون آخر الزمان (فرانسیس فورد کاپولا)
همشهری کین (ولز)
ده فرمان (کریشتف کیشلوفسکی)
زندگی شیرین (فدریکو فلینی)
ژنرال (باستر کیتن)
گاو خشمگین (اسکورسیزی)
۲۰۰۱: یک اودیسه فضایی (استنلی کوبریک)
داستان توکیو (یاسوجیرو ازو)
سرگیجه (هیچکاک)


اما فیلمهایی که ظرف ده سال گذشته تولید شده و به نظر ایبرت ارزش قرار گرفتن در فهرست بهترین‌های تمام دوران را دارد ویا به عبارتی ده فیلم بر‌تر ده سال گذشته عبار تند از:

اوراقچی (رامین بحرانی)
رفتگان (مارتین اسکورسیزی)
جونو (جیسن ریتمن)
هیولا (پتی جنکینز)
جایی برای پیرمرد‌ها نیست (برادران کوئن)
هزارتوی پن (گیرمو دل تورو)
یک جدایی (اصغر فرهادی)
شرم (استیو مکوئین)
نور خاموش (کارلوس ریگاردس)
سینکداکی، نیویورک (چارلی کوفمن)


وفیلمهایی که برای قرار گرفتن در سیاههٔ بهترین‌های تمام دوران به ذهن او آمده‌اند:
پنهان (می‌شایل هانکه)
فارگو (برادران کوئن)
مردی که لیبرتی والانس را کشت (جان فورد)
اتاق موسیقی (ساتیا جیت رای)
پرسونا (اینگمار برگمان)
قواعد بازی (ژان رنوآر)
مرد سوم (اورسن ولز)

 

منبع: سینمای ما